بی شک خبر شهادت سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی مهمترین خبر سال 13۹۸ بود ، خبری که داغ بزرگ بر جان تمام عاشقان و شیفتگانش وهمچنین  مریدان و دلبستگان ولایت گذاشت.

هیچ متن و کلمه‌ای و یا شعر و قصیده ای  در ستایش و ثنای این سردار رشید اسلام تاکنون نتوانسته شخصیت با معرفت و مرد میدان بودنش را وصف کند و جایگاه نبودش را پر کند.

با رفتن حاج قاسم غیرت خلق به یکباره  تکان خورد و موج  طوفان حضور مردم در بدرقه اش که  مسیر دریای معرفت را نشان میداد، مسیری که ستاره های دنباله دارش در امتداد آسمان ولایت سوسو می زند و کلمه رمزشان یا زینب و سربند فاطمه الزهرا بر پیشانی شان نقش میبندد  اجرت روزها و شب هایی شد که حاج قاسم به دل طوفان ها میزد.

با اینکه او قهرمان ملت بود تسلیت ، سالگرد ، شهادت واژه قشنگی نیست برای کسی که رفتنش را آرزو می کرد و کلید پروازش از قفس عمر فقط عروج با شهادت بود.

از آن روز تلخ برای ما و شیرین برای خودش تا به امروز ۳۶۵ روز گذشته است ، شاید هر روز هزاران مشتاق و دلداده پیدا کرده که ادامه راه او باشند و چه افتخاری  هم مطمئنا نصیبشان شده که معرفت حاج قاسم را یاد گرفته اند و در مسیرش قدم گذاشته اند.

حاج قاسم جان،سرباز ولایت،مرد میدان،سردار دل ها

از آن روز که رفتی  نگاه کل جهان به نگاه توست ، تمام گریه ها همه نذر راهت شده اند ، شهید حریم حرم شدی که همگان از اشک چشم های تو راه را به هم نشان بدهند، چه سعادتی

از آن روز به بعد کسی عازم کربلای حسین نشده است، شاید حکمت دستان تو بود تا دوباره مسیر جهادی دیگر برای حریم حسین و یارانش بپا شود و چه غمی در دل ما نهادی

حکمت شهادتت سردار با حسین یک فرق بزرگ داشت، کسی عقیق تو را از دست برنداشت و یا لباس خاکی ات را از تن برنکند، چنانکه برای حسین آب را بستند ولی زلالی اشک های عاشقان تو مسیر بدرقه ات را آب و جارو کرد ، چقدر برایت گریه ها کردند سردار و چقدر آه برای شما از دل ها برآمد و چه اندازه ملت عاشقت شده اند همان ملت امام حسینی که شعارت بود

گرچه رفتی از پیش ما اما هنوز هم هستی، شاید قبل رفتنت این همه مشتاق و دلداده نداشتید ولی الان بعد از یک سال همه روز نبودنت را یکصدا و در کنار هم صدا خواهند کرد.

من هم قاسم سلیمانی ام

ناصربرزگر